Verslag Jeugd Olympische Spelen 2010
10-09-2010

Op 9 augustus om 11.30u vertrok ik met de Nederlandse ploeg naar Singapore. We hadden in totaal een groep van 60 man, inclusief de begeleiders. Nederland nam veel verschillende sporten mee, zoals een hockeyteam, badmintonners maar ook roeiers en fietsers. Het was een hele lange vlucht van 12 uur. Ik zat naast mijn coach Patrick en mijn medezwemmer Dion. We kwamen dinsdag 10 augustus om 6 uur aan in Singapore. Toen we naar buiten gingen kregen we gelijk een klap van de hitte. Het was een benauwd, warm klimaat. Alsof je heel de dag in een zwembad was. Zo’n klimaat is voor de sport zwemmen dan wel weer ideaal, wij zijn dat tenminste gewend.

Alle sporters verbleven in het Olympisch Dorp. Dit was een studenten complex bij een universiteit. Het waren kleine, twee persoons kamertjes met twee bedden, twee bureaus en twee kasten. Ik sliep met een meisje van het BMX’en. Af en toe was dit wel lastig, want wij hadden heel andere schema’s. Soms wilde ik al slapen als zij nog iets anders wilde doen en andersom kwam het ook voor. Maar het was wel heel gezellig met haar.

Er waren drie zwembaden waarin we konden trainen. Het wedstrijd bad was het verste weg, 25 minuten rijden ongeveer, maar dit was ook het fijnste bad. Vanuit het dorp gingen er bussen. We hadden na aankomst nog een week om te acclimatiseren. Die week heb ik wel nodig gehad. De eerste dagen ging alles zo moeizaam, alles kostte heel veel energie. Ook het zwemmen ging nog erg zwaar. Het ging steeds beter en ik begon ook steeds meer te wennen aan de warmte. Op zaterdag 14 augustus gingen we naar de opening kijken. Dit was echt heel erg mooi. Er waren super veel vrijwilligers die meededen aan de opening. Hele mooie optredens werden er gegeven. En de Olympische vlam werd ontstoken. De vlam is heel het toernooi aangebleven. Mijn ouders, zus en Jeroen waren ook bij de opening, die waren 12 augustus gekomen. Ze kwamen ook naar mijn wedstrijden kijken, wat ik heel erg leuk vond! Maandag hadden Dion en ik onze eerste wedstrijd. Dion moest 200 meter vrijeslag en ik de 100 meter vrijeslag. Alles ging heel officieel. In de voorstart ruimte werd gecontroleerd of je pak wel toegestaan  was, met welke badmuts je zwom en of het merk niet te vaak op je brilletje stond. Er stonden stoelen voor ongeveer 7 series en daarna mocht je meelopen naar het bad, daar moesten we oplopen in de volgorde van de banen. Het zwemmen ging op zich wel goed. Ik stond als 23^e geplaatst en ik werd 22^e. Geen halve finale plaats. Voor mij dus dinsdag en woensdag vrij. Donderdag zwom ik de 50 meter vrijeslag. Ik ging als 7^e door naar de halve finale. En in de halve finale ging ik ook als 7^e door naar de finale. Daar werd ik 8^e. Toen ik eruit kwam, bleek ik geselecteerd te zijn voor een dopingcontrole. Er liep een chaperonne met me mee, ik mocht nergens meer alleen naartoe. Gelukkig was onze vrouwelijk fysiotherapeute komen kijken naar mijn finale. Die kon dus met me mee. Het was veel minder erg dan ik had verwacht. Na die vrijdag 20 augustus was ik dus klaar en had ik eindelijk ‘vakantie’.  Die avond hebben we gelijk bij de Macdonalds gegeten. Alle zwemmers deden dat overigens want het was de laatste dag van het zwemmen. De laatste week hebben we lekker Singapore bekeken. Het Marina Bay hotel met het 150 meter lange zwembad op de 55^e verdieping was heel erg leuk. Ook waren er kleine ‘stadjes’ zoals Chinatown en little India. Hier waren hele mooie tempels. Het was heel leuk om Singapore te bekijken maar het is maar een klein landje. Donderdag 26 augustus was de sluitingsceremonie. Hier werd onder andere de vlam uit gedaan. Nu was het echt afgelopen. Vrijdag gingen we nog bij de ambassadeur eten en ’s avonds gingen we naar het vliegveld. Nu was het iets langer vliegen dan op de heenweg. Dat komt omdat we op de terugweg met de aarde mee vlogen. Ik was na 3 weken wel weer blij dat ik naar huis kon.