Zilver in 1/3 Powerman Horst, 25 april 2010

Op zondag 25 april stond de tweede wedstrijd uit het triathlon seizoen op het programma, de 1/3 powerman in Horst. Dit zou meteen mijn debuut op de duathlon worden. Na de zwemloop dit keer een loop-fiets-loop test alvorens aan het volledige triathlonwerk te beginnen. Weersomstandigheden waren erg warm, stralend weer en boven de 25 graden. Dat beloofde dus vooral voor het lopen zwaar te worden.

Na mijn fiets in het parc ferme geplaatst te hebben en wat loop-warming-up richting de start. Een groot deelnemers veld met veel Duitse en Belgische athletes. Afstanden waren ongeveer 6km lopen, 23km fietsen, en tenslotte nog 3km lopen. Al in de eerste run kwamen een Duitse en ik samen op kop van het veld. Dit verraste me behoorlijk, sinds ik mijn kansen met zoveel buitenlandse deelnemers niet direct bij de top3 ingeschat had. Ik kon goed bij haar blijven en we gingen ongeveer gelijktijdig de wissel in.

De wissel verliep enigszins dramatisch. Mijn schoenen zaten al op mijn fiets geklikt (zoals het hoort) dus snel loopschoenen uit, helm op en met de fiets naar het einde van het parc rennen om daar al rennend erop te springen en met vliegende start weg te koersen. Echter, de uitgang van het parc was een haakse bocht tussen 2 paaltjes door. Op zich geen probleem, maar ik kwam samen met een 3 koppen grotere man die bocht in. Op het moment dat ik sprong besloot hij te stoppen en zijn been over zijn fiets te slingeren om op te stappen, zodat ik mijn evenwicht verloor en omviel. Geen grote schade, alleen een flinke klap op mijn heup, en dus even compleet stil in de race. Snel fiets gepakt en verder gegaan, maar de eerste kilometers waren vooral ritme terugvinden en proberen soepel te draaien. In de verte zag ik de Duitse wegrijden toen ik op de grond lag, zij had nu een mooi gat geslagen.

Uiteindelijk toch in een ritme gekomen, maar het fietsen werd behoorlijk beinvloed door tegenwind en vals plat. Na 2 rondes terug de wisselzone in, dit keer wel soepeltjes, en loopschoenen weer aan. De fiets-loop wissel bleek weer lekker vervelend, en de hoge temperatuur maakte de laatste run erg zwaar. Uiteindelijk net een minuutje boven mijn streeftijd van 1.15 uur binnengekomen, als 2e vrouw. Al met al toch een mooi debuut op de duathlon!